Interview birdwatcher deel 1

Interview met René van Rossum Door: Daniël Moolenburgh

Om zeven uur s’ochtends, met m’n ogen nog half dicht, sta ik met camera en blocnote op de stoep voor mijn huis. Op de nog stille straat komt een zwarte terreinwagen aanrijden die voor het gemeentehuis stopt en een paar keer toetert. “Ah, daar is’tie”, en ik kroop in de auto naast René van Rossum. We gaan naar een vogelhut van Starrevaart nabij Stompwijk, en nog naar de duinen (Berkheide).

René weet zoveel van vogels dat hij daarmee landelijk bekend is geworden. Bijna iedere semi-of professionele vogelaar heeft wel eens van hem gehoord. Hij is al vanaf zijn 7e met vogels bezig. “Ik heb het van mijn vader, die trok altijd met mij de duinen in en liet mij de vogels zien.” Ook maakt hij prachtige foto’s van de vogels die hij ziet.

We rijden nu langs de Zanderij. “Op de hoek daar in die bosjes zit een Roodborsttapuit te broeden.”zegt René. We draaien de hoek om en stappen uit de auto. Ik had mijn verrekijker al meegenomen, en nu begon het zoeken naar de vogel. René had hem al snel gehoord en in zijn telescoop gezet. Een heel mooi klein vogeltje, met een ( de naam zegt het al ) rood-oranje borst. Zijn kopje is zwart en zijn vleugeltjes bruin, ook heeft hij een witte halsvlek. Zo ziet het mannetje er uit. Het vrouwtje is een stuk saaier, meer bruin en veel minder kleur. Het mannetje en het vrouwtje hadden allebij insecten in de bek, waaruit René opmaakte dat de eieren al waren uitgekomen. Ook vlogen er een stuk of vijf Kneutjes rond. Dit zijn ook kleine vogeltjes, waarvan het mannetje ook een mooie rode borst kunnen hebben. René hoorde overal andere vogels, en wist ze ook van elkaar te onderscheiden.

Weer in de auto op weg naar Stompwijk vertelt René dat hij vanaf zijn 10e echt fanatiek begon te worden. “ik richtte in 1986 een clubje op samen met Arjan den Hollander, Gijsbert van der Bent en Arnold Meijer en ging daarmee vogels kijken.” Hij maakte al foto’s van vogels toen hij elf jaar was. “Ik was naar een dialezing van een natuurfotograaf geweest, en ik wilde ook zulke foto’s maken. Maar dat lukte niet! Ik had een lensje van mijn vader gekregen en maakte daar veel foto’s mee, maar de foto’s werden lang niet zo mooi al die van de fotograaf. Op mijn 17e kocht ik een betere telelens, waardoor de foto’s al een stuk mooier werden. Maar ik was nog niet tevreden. Toen ik later een baan had, kocht ik een echt goede lens. Nu ging het er op lijken.”

Nu maakt René foto’s die in diverse bladen te zien zijn. Echt professioneel niveau. “Foto’s maken is mijn uit de hand gelopen hobby. Sinds ik bij een fotobureau zit, verdien ik er ook geld mee. Maar het is niet mijn werk, ik werk bij een drukkerij als DTP-er.”Hij zwerft bijna elke vrijdag, zaterdag en zondag door het land. Doordat hij al zolang bezig is met vogels hoort en ziet hij meer dan een normaal mens. Hij staat altijd op scherp. In de auto, thuis, zelfs als hij slaapt, hoort hij de overtrekkende vogels nog.“Vogels zijn mijn passie. Maar de andere dieren uit het duin vind ik ook mooi. Bijvoorbeeld laatst, toen fotografeerde ik een wezel in de duinen. Maar vogels vormen echt de hoofdmoot.

Inmiddels rijden we op een dijkje waar René parkeert. Hij neemt weer alle apparatuur mee, en we gaan op weg naar de schuilhut aan het water. In het riet naast de kant van de weg hoort en ziet hij meteen al een Rietzanger. Een onopvallend bruin vogeltje met een licht gestreepte rug en een witte oogstreep. Ernaast ontdek ik een Kleine karekiet. En dat geeft je dan toch het gevoel dat je ook wat kunt. Eenmaal in de schuilhut zet René zijn telescoop goed voor een opening, en vraagt aan een vogelaar die er al aanwezig was of er nog iets bijzonders te zien viel. Maar nee, helaas volgens hem niet. René kijkt nog even goed rond door de telescoop en ontdekt al gauw een paar Roze stekelstaarteenden. Deze eenden hebben een heel gek kenmerk, ze hebben een lichtblauwe snavel. Dat ziet er ontzettend gek uit, en René vertelt dat dit ook eigenlijk niet echt wilde eenden zijn. Ze zijn ontsnapt en hebben zich hier in Nederland voortgeplant.

Ook ziet hij al gauw een Geoorde fuut. Dit is een donkere futensoort met witte pluimpjes op de plaats van de oren. Op een eilandje vlakbij de hut zit een kolonie Kokmeeuwen waar René zijn telescoop op richt. Hij ziet er een paar Visdiefjes tussen, een soort stern, met een oranje snavel met zwarte punt. Ondertussen eten we ons ontbijt op (een paar meegenomen boterhammen).

Klik op deel 2 voor het vervolg van het interview!

Zeg je zegje

Copyright ­2001-2019 © Stichting Kattuk.nl ★ Over Kattuk.nlDisclaimerContactRSS
Web design en beheer: Made by Dirk